Κοραή 79, Βόλος

Τα 100 χρόνια του Λυκείου των Ελληνίδων

paren

Στη διάρκεια του 2011, το Λύκειο των Ελληνίδων μέτρησε 100 χρόνια ζωής και αδιάλειπτης ενεργής συμμετοχής στο κοινωνικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι της νεότερης ιστορίας της χώρας μας. Με αφορμή τη σημαντική αυτή επέτειο, όλα τα Λύκεια και τα χιλιάδες μέλη τους απανταχού, εντός και εκτός Ελλάδας γιόρτασαν τα 100χρονα του θεσμού με ιδιαίτερη συγκίνηση, καθώς ο οργανισμός στον οποίο εντελώς εθελοντικά αφιέρωσαν μέρος της ζωής τους, διάβηκε αισίως στη δεύτερη εκατονταετία, διατηρώντας πάντα τον ίδιο ενθουσιασμό και αμείωτη διάθεση για εθελοντική προσφορά.

Με αφορμή την πανηγυρική επέτειο, το Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου γιόρτασε τα 100χρονα του Λυκείου με τις εξής εκδηλώσεις:

  1. Έκθεση έργων ζωγραφικής και κατασκευών του διακεκριμένου καλλιτέχνη Αστέρη Γκέκα, στο διάστημα 11-26.2.2011. Η πετυχημένη αυτή έκθεση, που είχε τον τίτλο «Ρίζες» για να καταδειχθεί η ιστορική συνέχεια και η διαχρονία της παράδοσης και του λαϊκού πολιτισμού που υπηρετεί το Λύκειο, πραγματοποιήθηκε στο μουσειακό χώρο του ανακαινισμένου αστικού σπιτιού του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου (Κοραή 79).

Για το έργα που εκτέθηκαν στο Λύκειο, η θεματική των οποίων ήταν εμπνευσμένη από θησαυρούς του λαϊκού πολιτισμού και των παραδοσιακών φορεσιών, ο Αστέρης Γκέκας σημειώνει: «το νεοκλασικό κτήριο του Λυκείου και ο αισθητικά οργανωμένος χώρος του συνθέτουν ένα πρότυπο εκθεσιακό σημείο για να παρουσιαστούν έργα που έχουν απόλυτη σχέση με την κοινωνική λειτουργία του Λ.Ε.Β. στη διάρκεια της 90ετούς πορείας του. Ως οδοιπόρος στον μέλλοντα χρόνο του Πριν, στην έκθεση με το γενικό τίτλο «Ρίζες» παρουσιάζω έργα με ρίζες κορμούς δέντρων, κλαδιά και κρεμασμένα τάματα-ευχές για ένα αίσιο μέλλον. Επίσης, εικόνες της μεγαλοπρέπειας της παραδοσιακής ενδυμασίας και υπόδησης του παρελθόντος. Στο σημερινό τοπίο ενός θολού ορίζοντα είναι ευτύχημα να αγγίζουμε σε σίγουρα και στέρεα κρατήματα που μας κληροδότησαν οι προηγούμενες γενιές. Σ’ αυτά ακουμπώ και προσπαθώ ν’ αναδείξω τη μεγαλοσύνη, την χαρά, την αισιοδοξία, τη μεγαλοπρέπεια, του δικού μας αρχαίου, του βυζαντινού και λαϊκού πολιτισμού. Ακόμη και κομμένο το δέντρο όταν οι ρίζες είναι ζωντανές, υπάρχουν ελπίδες».Η έκθεση σημείωσε μεγάλη επιτυχία.

 

 

  1. Έκθεση παλιάς δαντέλας, με τίτλο «Οι παλιές δαντέλες αφηγούνται ιστορίες», στο διάστημα 17-27.5.2011 (η εκδήλωση εντάχθηκε και στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσείων). Η έκθεση, δια μέσου των 120 και πλέον εκθεμάτων (δαντέλες σε εφαρμογές για τον εσωτερικό στολισμό του σπιτιού και εσωτερικά ενδύματα), ανέδειξε με επάρκεια τον εικονογραφικό και τεχνοτροπικό πλούτο της ελληνικής δαντέλας, όπως εκφράστηκε και καλλιεργήθηκε στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα στο Βόλο, φέρνοντας στο φως σαφείς ευρωπαϊκές επιδράσεις και ανιχνεύοντας πιθανές συγγένειες και αλληλεπιδράσεις με άλλα είδη λαϊκού πολιτισμού. Παράλληλα, η έκθεση αυτή ήταν ένας φόρος τιμής στις γυναίκες που εργάστηκαν στα εργαστήρια κεντητικής και ραπτικής του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου (1920-1940), των οποίων οι δημιουργίες ήταν περιώνυμες στο Βόλο και σε ολόκληρη τη Θεσσαλία, επειδή παρουσίαζαν τις πιο λεπτές και φίνες δημιουργίες. Έτσι και οι προίκες των κοριτσιών που προερχόταν από τα χέρια των γυναικών του Λυκείου ήταν οι πιο ονομαστές. Μέσα από τα εκθέματα καταγράφηκε ένα μικρό οδοιπορικό (αυτό που έγινε δυνατό να εντοπιστεί) σε ό,τι διασώθηκε έως σήμερα, τεκμήρια της καλλιτεχνικής δημιουργίας της κεντητικής τέχνης που δημιουργήθηκε στη σημαντική εστία πολιτισμού του Λυκείου από τα χέρια εκείνων των γυναικών. Η έκθεση συμπληρώθηκε από προσφορές-δάνεια φίλων, των οποίων οι οικογένειες είχαν εμπιστευτεί τις προίκες των κοριτσιών τους ή τη διακόσμηση του σπιτιού τους στις έμπειρες και δεξιοτέχνες κεντήστρες του Λυκείου. Αρκετά από τα εκθέματα εντοπίστηκαν μέσω των ονομάτων που εμφανίζονταν σε βιβλίο παραγγελιών του Λυκείου της δεκαετίας του 1930 και που, ευτυχώς, οι απόγονοί τους διατήρησαν ορισμένες από εκείνες τις σπάνιες δημιουργίες. Η ιδέα αυτής της έκθεσης, όπως σημειώθηκε και στο Β΄κεφάλαιο, εκπορεύτηκε αφενός στον εντοπισμό μιας πλήρους σειράς γαλλικών περιοδικών της δεκαετίας του 1920 στο αρχείο του Λυκείου (Οuvrages de Dames, Journal des Οuvrages de Dames, La mode Pratique, Lingerie de Paris, Lingerie Moderne , La Lingerie «Juno»), από τα οποία οι κεντήστρες αντλούσαν σχέδια και αφετέρου στις πηγές που έδωσε η τελευταία κεντήστρα Αντωνία Στρογγυλού Αντωνοπούλου- διδάξασα στα εργαστήρια του Λυκείου στο διάστημα 1936-1940, και η οποία μας αφηγήθηκε ιστορίες.

Η έκθεση, η οποία πραγματοποιήθηκε, επίσης, στο μουσειακό χώρο του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία και προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στο κοινό της ευρύτερης περιοχής.

 

 

  1. Μουσικοχορευτική παράσταση στο θερινό Δημοτικό Θέατρο Βόλου (14.9.2011) με τις αδερφές Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή, τον Ανδρέα Κατσιγιάννη και τις χορευτικές ομάδες της Ένωσης Ποντίων Μαγνησίας και του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου. Εκτός των συντελεστών του Λ.Ε.Β., στην ορχήστρα συμμετείχαν οι μουσικοί: Φ. Ρέτσιος, Α. Βαλαρούτσος, Θ. Δραγάνης λαούτο, Δ. Χωραφαϊδης ποντιακή λύρα, Χρ. Δασκαλόπουλος βιολί, Δ. Αλτατζίδης ακορντεόν και Γ. Πάγκαλος κρητική λύρα. Το πρόγραμμα περιελάμβανε χορούς από την Κρήτη, τη Μ. Ασία, τον Πόντο και την Ανατολική Ρωμυλία. Tο ρεπερτόριο των αδελφών Βουγιουκλή ήταν τραγούδια από τις παραδόσεις διαφόρων λαών, ρεμπέτικα και παραδοσιακά ελληνικά σε όλες τις διαλέκτους συμπεριλαμβανομένων ελληνόφωνων της Κάτω Ιταλίας, τραγούδια των Βαλκανίων, πορτογαλέζικο fado, ναπολιτάνικα, ισπανόφωνα, ιρλανδέζικα, γαλλικά, τούρκικα, αραβικά, τσιγγάνικα, αμερικάνικο μπλουζ, σεφαραδίτικα καθώς επίσης και προσωπικές τους συνθέσεις. Η παράσταση απέσπασε τις καλύτερες κριτικές από το πολυάριθμο κοινό που κατέκλυσε το Δημοτικό Θέατρο Βόλου.
FacebookTwitterGoogle+Share